O obowiązku modlitwy i wrażliwości wobec osób zranionych, a także o konieczności podejmowania konkretnych działań na rzecz pomocy i wsparcia ofiar mówili biskupi diecezji opolskiej podczas czuwań w Opolu, Głubczycach i Dobrodzieniu, zorganizowanych w Dniu Modlitwy i Solidarności z Osobami Skrzywdzonymi wykorzystaniem seksualnym.
„Mając świadomość, jak wielki jest to dramat i jak wielkie cierpienie dla osób zranionych oraz dla całej wspólnoty Kościoła, pragniemy duchowo łączyć się z tymi, którzy doświadczyli krzywdy i wspierać ich na drodze uzdrowienia” – mówił biskup opolski Andrzej Czaja, na początku Mszy św. sprawowanej w katedrze opolskiej „o łaskę uzdrowienia dla osób zranionych, o dar przebaczenia winowajcom, o prawdziwe nawrócenie sprawców oraz o dar oczyszczenia dla całego Kościoła”.
Biskup Czaja zaznaczył, że osoby skrzywdzone „zostały obdarte z godności, zdrowia, poczucia bezpieczeństwa, ale też bardzo często zabrano im Boga, a przynajmniej mocno zaburzono relację z Nim, zwłaszcza gdy sprawcą był reprezentant Pana – kapłan”. Jak podkreślił, „to są osoby głęboko zranione, które zmagają się z cierpieniem przez całe życie”, dlatego „my jako wspólnota Kościoła nie możemy ich zostawić samych, lecz wesprzeć”.
Hierarcha wskazał, że dzień modlitwy i solidarności „podpowiada, co jest naszym wielkim obowiązkiem: modlić się za nich i upraszać łaskę uzdrowienia duszy”, a także „wołać o łaskę gotowości do przebaczenia oprawcy, co jest strasznie trudne i nawiązuje do słów Chrystusa: Ojcze, przebacz im”. Podkreślił również potrzebę solidarności rozumianej jako „pokazywanie na różne sposoby wsparcia, bycie przy nich”, ponieważ osoby skrzywdzone należą do „najuboższych, którzy nie są problemem społecznym, lecz naszymi braćmi i siostrami” – tłumaczył przytaczając słowa papieża Leona XIV.
Odwołując się do Ewangelii, bp Czaja zaznaczył, że osoby skrzywdzone „kumulują w sobie głód miłości, pragnienie bezpieczeństwa, ogołocenie z godności i ogrom cierpienia”, dlatego solidarność nie może ograniczać się do deklaracji. „Nie wystarczy ogłosić, że pomagamy i modlimy się, jeśli nie pociąga to przemiany naszego funkcjonowania i naszego odniesienia do osób tak okrutnie pokrzywdzonych” – podkreślił.
Biskup przypomniał o istniejących strukturach ochrony i pomocy, ale zaznaczył, że „trzeba je wypełnić treścią, realizować i wprowadzać w życie”, a także „lepiej reagować i przychodzić z pomocą”. Podkreślił znaczenie poznania prawdy i potrzebę powołania komisji historycznej, ponieważ „pełne uznanie winy i przeproszenie wymaga poznania prawdy”.
Na zakończenie Biskup Opolski wezwał do modlitwy o uzdrowienie zranionych, nawrócenie sprawców i przemianę całego Kościoła. „Nie ma zgody na jakąkolwiek formę krzywdy – jest tylko wołanie o miłość Boga i wzajemną” – powiedział, prosząc, aby Duch Święty „uwrażliwiał nas na odpowiedzialność i prowadził ku Kościołowi pełnemu żywej Ewangelii”.
„Jakże ważny to apel w naszej aktualnej rzeczywistości zamętu, obaw, frustracji i zagubienia, w sytuacji wielkiego kryzysu, który znamionuje zarówno nasze życie społeczne, jak i życie Kościoła” – podkreślił bp Rudolf Pierskała podczas modlitwy w kościele pw. Narodzenia NMP w Głubczycach, wskazując, że coraz trudniej dziś „rozeznać prawdę i kroczyć drogą zbawienia”. Wskazał również na liczne wyzwania rodzące się we wspólnocie Kościoła, które „domagają się konkretnych rozwiązań, a jednocześnie budzą wiele niepokoju”, dlatego potrzebne jest, jak zaznaczył, „wyzwolenie od przywiązania do tego, co doczesne, co sens życia człowieka sprowadza do poziomu doczesnych potrzeb, pragnień i dążeń”.
Biskup Pierskała podkreślił, że „brakuje słów, by wyrazić cierpienie i cichy krzyk osób wykorzystanych seksualnie”, niosących „ból, wstyd, poczucie winy i upokorzenie”, dlatego modlitwa staje się wołaniem do Boga, który jest „wspomożycielem słabych, obrońcą odrzuconych i ratunkiem pozbawionych nadziei”, a nadzieja w Nim pozostaje „bezpieczną i silną kotwicą dla duszy”, bo dla Boga „nie ma nic niemożliwego”.
Zachęcając do wielkopostnej przemiany życia, bp Waldemar Musioł w kościele pw. św. Marii Magdaleny w Dobrodzieniu, wskazał na potrzebę podjęcia wysiłku nawrócenia, rozumianego jako „odwrócenie się od zła i zwrócenie się do Pana oraz poddanie się Jego uzdrawiającej miłości”, czerpiąc inspirację z Liturgii Słowa oraz z kontekstu przeżywanego w Kościele w Polsce Dnia modlitwy i solidarności z osobami skrzywdzonymi.
Wskazał, że ta okoliczność staje się zaproszeniem do wspólnej modlitwy i adoracji, a kluczem drogi nawrócenia ma być „spojrzenie”, rozumiane jako głębokie spojrzenie serca. Pierwszym krokiem jest „wejrzenie w siebie”, czyli pokorne i krytyczne spojrzenie na własne życie, odważna diagnoza duchowego „tu i teraz” oraz zgoda na wsłuchanie się we własne sumienie.
Biskup Musioł zaznaczył, że zaproszenie do przemiany obejmuje także „uważne i miłosierne spojrzenie na innych”, zwłaszcza na osoby skrzywdzone wykorzystaniem seksualnym, które często żyją anonimowo z bólem i wstydem. Podkreślił, że oprócz działań instytucjonalnych każdy może uczynić coś osobistego: modlić się o uzdrowienie ich ran, okazywać solidarność poprzez nielekceważenie cierpienia, sprzeciw wobec stygmatyzacji i czujność wobec podobnych zagrożeń. Jednocześnie prosił o modlitwę za sprawców, aby łaska Boża prowadziła ich drogą nawrócenia, a „wyroki społeczne i medialne nie wyprzedzały sądowych i nie zastępowały Bożych”.
Jako wyraz wspólnotowej modlitwy i solidarności w diecezji opolskiej czuwania odbyły się także w kościele pw. Wniebowzięcia NMP w Niemodlinie, kościele pw. św. Mikołaja w Kędzierzynie-Koźlu oraz w kościele pw. św. Michała Archanioła w Prudniku. Modlitwy prowadzili członkowie diecezjalnego Zespołu ds. prewencji w ochronie małoletnich i bezradnych.
Monika Chrzanowska
„Dziś chodzi nie tylko o popiół, ale o nawrócenie, o przemianę serca” – przypomniał w opolskiej katedrze bp Aleksander Jazłowiecki podczas liturgii Środy Popielcowej, podkreślając, że Wielki Post jest czasem decyzji podejmowanej „nie jutro, nie pojutrze, ale od dzisiaj”.
Biskup opolski Andrzej Czaja, rozpoczynając liturgię, przypomniał, że Wielki Post to czas, „w którym Kościół z matczyną troską zaprasza nas do ponownego umieszczenia celu naszego życia w misterium Boga, aby nasza wiara odzyskała żar, a nasze serca nie rozpraszały się codziennymi zmartwieniami”. „Nie możemy stanąć w Wigilię Paschalną bez pojednania z Bogiem” – tłumaczył, wzywając do przemiany serca.
Bp Aleksander Jazłowiecki, biskup pomocniczy kijowsko-żytomierski, zwrócił uwagę w homilii na symbolikę popiołu, wskazując, że „ten gest sam w sobie nie ma mocy – zawsze był znakiem przemiany serca”. Ostrzegał przed odkładaniem nawrócenia, podając przykład: „diabeł mówi: jutro… jutro zrobisz, jutro zerwiesz z grzechem – i to jutro przenosi się na następne jutro”.
Biskup podkreślił, że fundamentem nawrócenia jest uznanie własnej słabości i zaufanie Bogu. Wskazywał konkretne drogi przemiany życia: szczery żal za grzechy, modlitwę, jałmużnę i post. „Kiedy poszczę, nie mogę zapomnieć o Panu Bogu” – przywołał świadectwo jednego z wiernych, zachęcając do odkrycia duchowej wartości postu.
Odnosząc się do doświadczeń wojny w Ukrainie, hierarcha mówił o wierze poddawanej próbie. „Wojna jest wielkim wypróbowaniem… widzę zmęczenie ludzi, którzy pytają, kiedy się skończy” – mówił, prosząc o modlitwę, aby cierpienie nie prowadziło do utraty wiary. Z wdzięcznością dziękował także za pomoc i solidarność okazywaną Ukrainie.
Bp Jazłowiecki podkreślił, że Wielki Post jest szansą, ponieważ „Pan Bóg daje nam okazję, aby się zmienić, współpracując z Jego łaską”, wzywając wiernych, by rozpoczęli drogę nawrócenia już dziś.
Na zakończenie Mszy św. bp Czaja wyjaśnił, że poprzez znak przyjęcia popiołu „chcemy wyrazić przed Bogiem, że jesteśmy gotowi podjąć wielkopostną pokutę i że bardzo tego pragniemy”, prosząc jednocześnie, aby Duch Święty dał wiernym „siłę i światło”, by wytrwali w pragnieniu nawrócenia. Wspomniał również o modlitwie o pokój i zakończenie wojny w Ukrainie, wyrażając nadzieję, „aby owoce tej gorzkiej próby przyniosły więcej Boga w sercach”.
Monika Chrzanowska
Ojciec Święty Leon XIV postanowił, że w okresie od 10 stycznia 2026 r. do 10 stycznia 2027 r. będzie obchodzony Rok św. Franciszka, podczas którego wszyscy wierni chrześcijanie są zaproszeni do naśladowania przykładu Świętego z Asyżu, stając się wzorami świętości życia oraz niestrudzonymi świadkami pokoju. Penitencjaria Apostolska udziela odpustu zupełnego, na zwykłych warunkach, tym, którzy pobożnie wezmą udział w tym nadzwyczajnym Jubileuszu, stanowiącym niejako idealną kontynuację Jubileuszu Zwyczajnego Roku 2025.
Wszyscy wierni, którzy - z sercem wolnym od przywiązania do grzechu - nawiedzą w formie pielgrzymki jakikolwiek kościół klasztorny franciszkanów lub miejsce kultu poświęcone św. Franciszkowi w dowolnej części świata mogą uzyskać odpust pod zwykłymi warunkami, zaś osoby w podeszłym wieku, chorzy oraz ci, którzy z poważnych powodów nie mogą opuszczać domu, będą mogli również uzyskać odpust zupełny, łącząc się duchowo z obchodami jubileuszowymi oraz ofiarując Bogu swoje modlitwy, cierpienia i dolegliwości.
Przypominamy, że warunki uzyskania odpustu (dla siebie lub dla zmarłych) są następujące:
- spowiedź sakramentalna w celu trwania w stanie łaski uświęcającej;
- uczestnictwo we Mszy św. oraz przyjęcie Komunii św.;
- nawiedzenie w formie pielgrzymki jakiegokolwiek kościoła klasztornego franciszkanów lub miejsca kultu poświęconego św. Franciszkowi w dowolnej części świata;
- odmówienie wyznania wiary Credo i modlitwy Ojcze nasz;
- modlitwa w intencjach Ojca Świętego.
Miejsca kultu św. Franciszka z Asyżu w diecezji opolskiej:
kościoły Ojców Franciszkanów: sanktuarium św. Anny na Górze Świętej Anny, sanktuarium św. Józefa w Prudniku-Lesie, kościół pw. Wniebowzięcia NMP w Borkach Małych; kościół pw. Trójcy Świętej w Opolu, kościół pw. św. Franciszka z Asyżu z Głogówku, kościół pw. św. św. Idziego i Bernardyna ze Sieny w Głubczycach, kościół pw. Matki Boskiej Bolesnej w Ligocie Wielkiej, kościół pw. św. Wawrzyńca i Mikołaja w Lubiatowie, kościół pw. św. Elżbiety Węgierskiej w Nysie, kościół pw. św. Paschalisa w Raciborzu-Płoni, kościół pw. Matki Bożej Anielskiej w Raciborzu-Oborze, kościół pw. MB Różańcowej w Sarnowicach, kościół pw. Wniebowzięcia NMP w Sękowicach, kościół pw. NSPJ w Zawadzkiem;
kościoły parafialne: kościół pw. św. Franciszka z Asyżu w Borkach Wielkich (jednocześnie Kościół Ojców Franciszkanów); kościół św. Franciszka z Asyżu i św. Jacka w Kędzierzynie-Koźlu (Cisowa); kościół pw. św. Franciszka z Asyżu w Komprachcicach; kościół pw. św. Franciszka z Asyżu w Nysie;
kościoły filialne: kościół pw. św. Franciszka z Asyżu w Regulicach (par. św. Elżbiety Węgierskiej w Nysie), kościół pw. św. Franciszka z Asyżu w Lasocicach (par. św. Klemensa Rzymskiego w Rusocinie); kościół pw. św. Franciszka w Zimnicach Małych (par. św. Jana Chrzciciela w Zimnicach Wielkich); kościół pw. Stygmatów św. Franciszka w Szumie (par. św. Józefa Robotnika w Zawiści);
inne kościoły i kaplice: kościół pw. Stygmatów św. Franciszka w Głuchołazach, kościół pw. św. Franciszka z Asyżu w Malnii; kaplica pw. św. Franciszka w „starym szpitalu” w Oleśnie;
domy zakonne Sióstr żyjących charyzmatem św. Franciszka, w których jest kaplica: klasztory Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Maryi Nieustającej Pomocy znajdują się Krzyżanowicach, Krapkowicach-Otmęcie (par. Wniebowzięcia NMP), Luboszycach i Oleśnie; klasztor Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi jest w Kietrzu (kościół klasztorny pw. Trzech Króli); klasztory Zgromadzenia Sióstr Pielęgniarek Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka są w Dobrzeniu Wielkim, Kamieniu Śląskim, Opolu (przy Domu Księży Emerytów i na ul. Szpitalnej) i w Opolu-Szczepanowicach (posiada kaplice w klasztorze i w DPS-ie); klasztor Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi jest w Kopernikach.
„Chcemy prosić Pana Boga o powołania do sakramentalnego małżeństwa, które dziś bywa lekceważone, jak gdyby sakrament małżeństwa był ciężarem, balastem, a przecież jest wielką łaską” – mówił w niedzielę, 15 lutego, biskup opolski Andrzej Czaja podczas Mszy św. w katedrze opolskiej na zakończenie V Tygodnia Małżeństwa. Wskazał, że przymierze małżeńskie ma swoje źródło w miłości Chrystusa do Kościoła i tylko w tej miłości może odnaleźć trwałość i sens.
Hierarcha podkreślił, że sakramentalny związek mężczyzny i kobiety jest zanurzony w rzeczywistości większej niż ludzkie uczucia. Jak zaznaczył, zakochani nie tylko komunikują sobie miłość, lecz „przychodzą do Kościoła, prosząc, aby Bóg umocnił ich więź, a ich przymierze ludzkie staje się jednocześnie przymierzem z Bogiem”.
„Samo przyjęcie sakramentu małżeństwa nie gwarantuje życia razem w miłości, jeśli nie troszczy się o dar tego sakramentu” – stwierdził, podkreślając, iż trwałość związku rodzi się z zanurzenia w miłości Chrystusa. „O ten trwały związek, to trwałe przymierze męża i żony, przymierze zanurzone w przymierzu Chrystusa i Kościoła, trzeba dbać” – dodał.
Pierwszym warunkiem trwania w przymierzu, jak wskazał, jest dokonywanie właściwych wyborów. Przypomniał, że wolność człowieka realizuje się w posłuszeństwie Bogu. „Trwajcie w pełnieniu Bożych przykazań. Dbajcie o to, by zgłębiać logikę Bożej mądrości i by żyć w oddanej służbie oraz ofiarnej miłości” – wskazywał, dodając, że prawdziwa wolność polega na wyborze dobra zgodnego z wolą Bożą.
Drugą drogą jest uczenie się logiki Bożej mądrości. „Znakiem tej mądrości jest krzyż, a jej fundamentem nie jest egoizm, lecz służba i dar z siebie”. Biskup zaznaczył, że miłość świata „podporządkowuje drugiego sobie”, natomiast miłość Boga „polega na dawaniu siebie, służbie i ofierze życia”, co staje się fundamentem szczęścia małżeńskiego.
Trzecim filarem jest życie w prawdzie i wzajemnym szacunku. „Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego” (Mt 5,20) – przypomniał. Biskup przestrzegł przed postawą wywyższania się i pozornej sprawiedliwości, zachęcając do powierzania się Bożemu miłosierdziu oraz uznania godności współmałżonka.
„Chcemy prosić Pana Boga o powołania do sakramentalnego małżeństwa, które dziś jest nieraz lekceważone, tak jakby sakrament małżeństwa był ciężarem, balastem, a jest przecież wielką łaską od Pana” – nawoływał bp Czaja. „Chcemy prosić, by młode pokolenie chrześcijan na nowo dojrzało wartość tego sakramentu i chętnie z tego sakramentu czerpało” – mówił.
Na zakończenie bp Czaja wezwał małżonków do codziennej troski o przymierze. „Trwajcie w przymierzu z Bogiem, zgłębiajcie logikę Bożej mądrości, żyjcie w oddaniu, służbie i ofierze miłości” – zachęcał.
Tegoroczny Tydzień Małżeństwa w Opolu odbył się po raz piąty dzięki Stowarzyszeniu Rodzin Katolickich Diecezji Opolskiej. W tym roku przebiegał pod hasłem „Bliskość w codzienności”.
Monika Chrzanowska
fot. Szymon Adamski
Drodzy Diecezjanie,
w najbliższy piątek – 20 lutego – Kościół w Polsce po raz dziesiąty będzie przeżywał Dzień modlitwy i solidarności z Osobami Skrzywdzonymi wykorzystaniem seksualnym. W naszej diecezji szczególną okazją do wspólnej modlitwy będą wieczorne czuwania (Msza św., nabożeństwo Drogi Krzyżowej oraz adoracja Najświętszego Sakramentu), które odbędą się tego dnia w katedrze opolskiej, a także w parafiach: św. Marii Magdaleny w Dobrodzieniu, Narodzenia NMP w Głubczycach, św. Mikołaja w Kędzierzynie-Koźlu, Wniebowzięcia NMP w Niemodlinie oraz św. Michała Archanioła w Prudniku.
Zwracam się do wszystkich Diecezjan z prośbą o udział w tej modlitwie. Jednocześnie proszę wszystkich Duszpasterzy, aby Osoby Skrzywdzone otoczyć pamięcią modlitewną podczas Eucharystii i nabożeństwa Drogi Krzyżowej w każdym kościele.
Dzień ten niech stanie się dla nas wszystkich okazją do podniesienia naszej wrażliwości na krzywdę osób doświadczających przemocy seksualnej. Niech nas zmobilizuje do codziennego towarzyszenia tym osobom w modlitwie oraz czynienia naszych wspólnot przestrzenią wzajemnego zaufania, troski i bezpieczeństwa.
Na zbliżający się okres Wielkiego Postu udzielam wszystkim pasterskiego błogosławieństwa.
Wasz Biskup
† Andrzej Czaja
Biskup Opolski
______
Czcigodnych Współbraci Kapłanów proszę o odczytanie niniejszego komunikatu w niedzielę 15 lutego br. na wszystkich Mszach św. podczas ogłoszeń parafialnych.
